فدریکو فلینی. بی شک کارگردانی بزرگ ،هنرمندی توانا و مولفی بی نظیر. سینمای فلینی در ابتدا وامدار بازیگری همسرش جولیتا ماسینا، جهان سیرکها و دلقکها و سپس اندیشه های روانشناس سوییسی کارل گوستاو یونگ است. از طرفی خلق چهره های کاریکاتوری کارناوال های انسانی فیلمهای فلینی تفکرات میخاییل باختین اندیشمند روس را به خاطر می آورد. در این میان فیلم هشت و نیم در حالیکه سرشار از صحنه های فانتزی، خاطرات و رویاهایی ست که تنها با روانشناسی یونگ رمز گشایی می شود ادای دینی به جهان سینماست و در باره ی فرایند خلاقه ی ساخت فیلم میباشد. حتی به خوبی می توان همذاتپنداری فلینی با شخصیت کارگردان درون فیلم را تشخیص داد. احساسات، عواطف و اندیشه های مارچلو ماسترویانی در نقش گیدو انعکاسی از آنچیزی ست که فلینی به عنوان کارگردان در زندگی واقعی تجربه کرده است.فیلم یک شاهکار بی همتا ست نه تنها در کارنامه کاری فلینی بلکه در طبقه بندی آثار تاریخ سینما.فیلم تمامی دغدغه های فلینی در باره ی جهان سینما و روابطش با زنان زندگیش را بازتاب میدهد. در انتها هشت و نیم با رقص همه در سازه ای دایره ای شکل جهان سیرکها ی فلینی را به خاطر می آورد و فیلم توضیح کامل تمام اضطراب ها، ترسها، تمایلات جنسی، و گرایشها به خلاقیتها یی ست که فلینی به هنگام آفرینش یک اثر سینمایی در زندگی شخصی خویش زندگی کرده است.
مراد صادقی
No comments:
Post a Comment