زیر آسمان برلین فیلمیست شاهکار از ویم وندرس در ستایش زندگی زمینی و باور این که در میان ما انسانهای متعالی وجود دارند که اساسن ماهیتی ملکوتی دارند و ما حصل تلاششان بر پایی زندگی انسانی ست که به لحاظ فرهنگ و تمدن به این زندگی زمینی اعتبار و امتیاز می بخشد . برای همین برای فرشتگان در فیلم گذر از جهان ماورایی به جهان زمینی به مانند معجزه ای ست که از دنیای سیاه و سفید به دنیای رنگی رخ میدهد.وندرس در انتها فیلم را به سه کارگردان سینما اهدا کرده است که به باور او فرشتگانی در میان ما هستند: یاسوجیرو ازو، فرانسوا تروفو و آندره تارکوفسکی. فیلم در حقیقت پاسخی ست به سینمای تارکوفسکی که در ستایش روح و جهان ماورایی ست در حالیکه فیلم وندرس عشق زمینی را جشن میگیرد و گرامی میدارد.حس تجربه ی زندگی زمینی سبب می شود که فرشتگان جاودانگی را فدای جهان فانی کنند و نگاه وندرس در این میان به زن نگاهی توام با عشق و ستایش است . در عین حال فیلم سوبژکتیو است و ما همراه با فرشتگان دنیای پیرامون آنها و صدای ذهنهای انسانی را تجربه می کنیم. فیلم جهان چند فرهنگی و پست مدرن را میپذیرد و گرامی میدارد.این که هر یک از ما قطعه ای از این حقیقت آفرینش را در اختیار داریم نه تمامی آنرا و دنیای زمینی در انتها با همه ی اشکال گوناگونش جهانی ست که ما را برای مکاشفه صدا می زند. مراد صادقی
No comments:
Post a Comment