این نخستین باری نبود که کوروساوا در طول کارنامه کاری خویش به اقتباس سینمایی از نمایشنامه های شکسپیر روی می آورد. سریر خون(۱۹۵۷) اقتباسی بی نظیر از نمایشنامه مکبث شکسپیر است که بیانگر علاقه کوروساوا به نمایش تراژدی قدرت است. در آشوب که برگردان سینمایی نمایشنامه شاه لیر است بار دیگر به مفهوم تراژدی قدرت پرداخته میشود. فیلم به سبب بصری غنی از رنگ آمیزی ست و طراحی صحنه بی نظیر، خلق صحنه های نبرد و استفاده از عدسی تله فتو که خاص سبک کوروساوا ست معماری ساختار اثر را تعریف میکنند. فیلم به گونه ای شاید پیش بینی توام با تردید و تلخ کوروساوا ی پیر از وا گذاری قدرت به نسلهای جوان در عصر پست مدرنیسم است که در نهایت منجر به آشوب، ویرانی و تخریب ارزشهای دنیای کهن و مدرنیسم میگردد. در حالیکه کوروساوا در پی ستایش جهان مدرنیسم نیز نیست و در پایان ما در لبه ی پرتگاهی قرار گرفته ایم که حتی ایمان مذهبی نیز رهایی بخش و نجات دهنده نخواهد بود.
مراد صادقی
