Friday, 4 September 2026

بر باد نوشته(۱۹۵۶)(Written on the Wind)

 داگلاس سیرک. کارگردان و هنرمند مطرح تاریخ سینما. آلمانی الاصل. فیلمسازی که با کوله باری از تجربیات بدست آمده در استودیو اوفا آلمان به هالیوود مهاجرت میکند با قدرت گرفتن نازی‌ها در آلمان. فیلم بر باد نوشته او ملودرامی ست همچون دیگر ملودرامهای عالی سیرک سرشار از تاثیرات اکسپرسیونیسم آلمان که بازتاب آنرا می توان در طراحی صحنه و استفاده از رنگ در فیلم باز شناخت.فیلم با بازیگری راک هادسون، لورن باکال، رابرت استاک و دوروتی مالون گروهی از بازیگران را تشکیل می‌دهد که به مولفه های هنر بازیگری آن عمق و ژرفا می‌بخشند. در عین حال سیرک در فیلم با استفاده از رنگ شگرد فاصله گذاری برشت را تداعی میکند  و فیلم به لحاظ سیاسی نقد طبقه ی بورژوا و جامعه ی سرمایه داری در آمریکای دهه ۵۰ ست.دهه ها بعد خوانش روانشناسانه و فمینیستی اثر برجسته بودن شاهکارسیرک را اعتبار میبخشند و در پایان کارگردان فیلم با مقایسه کردن سرمایه داری با تجسم نهایی مرد سالاری و پدر سالاری ساختار طبقه سرمایه داری و بورژوا را به نقد و تحلیل می‌کشاند.

مراد صادقی

Wednesday, 2 September 2026

راننده تاکسی(۱۹۷۶)(Taxi Driver)

راننده تاکسی فیلمی ست پست مدرن از اسکورسیزی که مفهوم خشونت( نژاد پرستانه؟)و ستایش آنرا در جامعه آمریکا به تصویر می‌کشد.فیلم محصول همکاری خلاقه کارگردان مارتین اسکورسیزی، آهنگساز فیلم برنارد هرمن، بازیگر متد اکتینگ فیلم  رابرت دنیرو و فیلم نامه نویس فیلم پل شریدر میباشد. فیلم در عین حال از فرد گرایی و تنهایی در جامعه ی آمریکا پرده بر می‌دارد و در باره ی شهری ست به نام نیو یورک که شهر زادگاه و محل زندگی کارگردان فیلم مارتین اسکورسیزی ست.فیلمنامه فیلم متاثر از داستان یادداشتهای زیر زمینی به قلم فئودور میخایلویچ داستایوفسکی ست و تاثیرات بر گرفته از دو فیلم یعنی جویندگان(۱۹۵۶) به کارگردانی جان فورد و مرد عوضی(۱۹۵۶) به کارگردانی آلفرد هیچکاک را می‌توان در فیلم باز یافت.فیلم فضای سوءظن، خشونت نژادی و تنهایی فاجعه بار را بخوبی بروایت می‌کشد و بر همه ی خوانشهای دیگر فیلم خوانش روانشناسانه را نیز می افزاید. در پایان نقد اسکورسیزی بر جامعه ای که خشونت را به جای تقبیح ستایش میکندفرصتی ست که کارگردان به مخاطبین فیلم میبخشد تا بتوانند گم شدن دوربین در شب شهر نیویورک را معنایی از تداوم خشونت و عدم امنیت آن در ساختاری پست مدرن بدانند.

مراد صادقی