راننده تاکسی(۱۹۷۶)(Taxi Driver)

راننده تاکسی فیلمی ست پست مدرن از اسکورسیزی که مفهوم خشونت( نژاد پرستانه؟)و ستایش آنرا در جامعه آمریکا به تصویر می‌کشد.فیلم محصول همکاری خلاقه کارگردان مارتین اسکورسیزی، آهنگساز فیلم برنارد هرمن، بازیگر متد اکتینگ فیلم  رابرت دنیرو و فیلم نامه نویس فیلم پل شریدر میباشد. فیلم در عین حال از فرد گرایی و تنهایی در جامعه ی آمریکا پرده بر می‌دارد و در باره ی شهری ست به نام نیو یورک که شهر زادگاه و محل زندگی کارگردان فیلم مارتین اسکورسیزی ست.فیلمنامه فیلم متاثر از داستان یادداشتهای زیر زمینی به قلم فئودور میخایلویچ داستایوفسکی ست و تاثیرات بر گرفته از دو فیلم یعنی جویندگان(۱۹۵۶) به کارگردانی جان فورد و مرد عوضی(۱۹۵۶) به کارگردانی آلفرد هیچکاک را می‌توان در فیلم باز یافت.فیلم فضای سوءظن، خشونت نژادی و تنهایی فاجعه بار را بخوبی بروایت می‌کشد و بر همه ی خوانشهای دیگر فیلم خوانش روانشناسانه را نیز می افزاید. در پایان نقد اسکورسیزی بر جامعه ای که خشونت را به جای تقبیح ستایش میکندفرصتی ست که کارگردان به مخاطبین فیلم میبخشد تا بتوانند گم شدن دوربین در شب شهر نیویورک را معنایی از تداوم خشونت و عدم امنیت آن در ساختاری پست مدرن بدانند.

مراد صادقی