یک آمریکایی در پاریس(۱۹۵۱)

وینسنت مینه لی.کارگردان و هنرمند بزرگ آمریکایی. خالق بهترین موزیکال های تاریخ سینما. سینمای مینه لی متاثر از رنسانس هارلم یا عصر جاز، جنبش هنری فرا واقع‌گرایی یا سور رئالیسم و فرهنگ قرن نوزدهم فرانسه بخصوص ادبیات و نقاشی ست.همکاری مشترک او با جودی گارلند، جین کلی و فرد آستر منجر به آفرینش شاهکارهای سینمایی میگردد که تعریف سینما از ژانر موزیکال را تغییر میدهد. در این میان یک آمریکایی در پاریس فیلمی ست که تک تک قطعات موسیقیایی آن حاوی پیام هنری ست و به عنوان فیلمی پس از جنگ فرهنگ آمریکا و اروپا را با هم مقایسه میکند. فیلم در عین حال ادای دینی ست به فرهنگ فرانسه بخصوص ارجاعات به نقاشان فرانسوی در باله ی پایانی فیلم کاملن آشکار و برجسته است.حتی این مقایسه را در ابتدای فیلم میان موسیقی جاز معرف فرهنگ آمریکا و موسیقی کلاسیک معرف فرهنگ اروپا می توان دنبال کرد. فیلم به مانند بیشتر فیلمهای مینه لی بیانگر تقابل میان توهم، تخیل و واقعیت است. و در انتها در باله ی پایانی فیلم موقعیت تراژیک قهرمان فیلم در حالی که میان توهم و واقعیت شناور است در چهار چوبی زیبایی شناسانه به تصویر کشیده می شود. برای مینه لی فیلم ویژگیهای بازیگری جین کلی را در کنار تخصص او که  رقص و طراحی رقص است آشکار میسازد. در پایان مینه لی موفق میشود در ۱۷ دقیقه در باله ی پایانی صرفن با طراحی رقص ، دکور و پوشاک تصاویری خیره کننده بیافریند که مفهوم و معنی سینمای موزیکال را دگرگون می سازد. مراد صادقی