جرج کیوکر.کارگردان و هنرمند خلاق و بزرگ آمریکایی در عصر طلایی هالیوود.مولفی که در ابتدا یافتن مایه ها و عناصر تشکیل دهنده سبک بصری او دشوار و سخت به نظر میرسد. دوربین ثابت، تاکید روی بازی بازیگران و روانشناسی شخصیتها( که از تجربیات تئاتری اش سر چشمه میگیرد)، تدوینی که دیده نمیشود، قاب بندی دقیق در چهار چوبی سینمایی، و کار خلاقه با بازیگران زن همه شکلهای نهایی آثار او را معنی میبخشند.فیلم چراغ گاز در میانه کمدیهای عاشقانه و اسکروبال او یک مورد استثنایی ست.فیلمی به شدت متأثر از ربکا(۱۹۴۰) هیچکاک سرشار از تعلیق، دلهره و خلق فضایی راز آلود.حضور خانه در فیلم به مانند ربکا ارجاعات روانشناسانه دارد و ساختار روانکاوانه فرویدی را به خود آگاه، نیمه خودآگاه، و ناخودآگاه به نمایش میگذارد.فیلم مانند بسیاری از فیلمهای کیوکر سکوی پرتابی ست برای بازیگر زن اول، اینگرید برگمن، که موفقیت حرفه ای او را در هالیوود تضمین میبخشد. مفاهیمی مانند خیانت در عشق، جنون، و توطئه ساختمان روایی اثر را غنی میسازد و بازیگری های درخشان شارل بوایه ، جوزف کاتن و آنجلا لنسبوری بار دیگر به ما یاد آوری میکند که کیوکر استاد مسلم کارگردانی بازیگران است.در پایان ما در حالی سینما را ترک میکنیم که برایمان این کیوکر همیشگی نیست و فیلم یک استثنا در کارنامه کاری اوست.
مراد صادقی
No comments:
Post a Comment