استنلی کوبریک. کارگردان و هنرمندی خلاق و آفریننده در معیارهای متعالی. کوبریک کارگردانی ست که توانایی های خویش را در انواع ژانرهای سینمایی کمالگرایانه آزموده است.وسواس و دقتی جنون آمیز در برداشتهای چند باره و طاقت فرسا از او هنرمندی به شدت ویژه و خاص ساخته است.در فیلمهای او یکی پس از دیگری استفاده از موسیقی، رنگ، طراحی صحنه، و عدسی دوربین پیچیده تر و به سبب ساختار فیلمنامه هوشمندانه تر میگردد. فیلم غلاف تمام فلزی فیلمی ضد جنگ است و این نخستین بار نیست که کوبریک فیلمی ضد جنگ میسازد. راههای افتخار(۱۹۵۷) نخستین تجربه ی او در این ژانر سینمایی ست. در هر دو فیلم کارایی ماشین نظامیگری به نقد کشیده میشود. برای کوبریک انسان پدیده ای ماشین ساز است که در نهایت خود ویرانگری و قابلیت تخریب را توامان به نمایش میگذارد. فیلم در بر گیرنده سکانس مصاحبه با سربازان است که بدان ماهیتی واقعگرایانه و بدور از تجربه ای سوبژکتیو و ذهنی میبخشد.در پایان هر یک از سربازان به ماشین کشتار تبدیل شده اند که بدون اندیشه و قضاوت اخلاقی به آنچه میکنند در ویرانی محض فضایی آخر الزمانی را تجسم میبخشند.
مراد صادقی
No comments:
Post a Comment